باب در اينكه ائمه ( ع ) مقامى دارند كه فرشته‌ها به خانهء آنها در آيند و گام بر فرش آنها نهند و اخبار براى آنها آورند 1 - مِسمَع كِردين بصرى گويد : شيوهء من اين بود كه به روز و شب يك بار بيشتر نمىخوردم و بسا كه به حساب اين كه سفرهء خانهء امام صادق ( ع ) را بر چيده‌اند و من سر سفره به آن حضرت وارد نمىشوم ، اجازهء ورود به آن حضرت را مىخواستم و چون خدمتش مىرسيدم مىفرمود : غذا بياورند و من با آن حضرت غذا ( روى غذا مىخوردم ) و هيچ آزارى نداشت براى من و اگر نزد ديگرى غذا روى غذا مىخوردم آسايش من سلب مىشد و از نفخ شكم خوابم نمىبرد . من اين حالت را نزد امام شكايت كردم و به او گزارش دادم كه اگر خدمت او روى غذا بخورم آزارى نبينم ، فرمود : اى ابا سيّار ، تو ( در خانهء ما ) غذاى مردم خوبى را مىخورى كه فرسته‌ها بالاى فرش آنها به آنها دست مىدهند و مصافحه مىكنند ، گويد : گفتم : براى شما آشكار هم مىشوند ؟ گويد : دست به سر يكى از كودكانش كشيد و فرمود : آنها نسبت به كودكان ما از خودمان مهربان‌ترند . 2 - حسين بن ابى العلاء از امام صادق ( ع ) گويد : فرمود : اى حسين - و دست به پشتىهائى زد كه در اطاق بود - دير زمانى است